Balen, ik verzuim op mijn werk, ik verzuim in het huishouden, ik verzuim de kraamvisite,ik verzuim zoals ik het nu zie, ook de feestdagen want inmiddels is mijn kleine meid ook ziek….

Serieus word ik niet meer genomen, immers heb ik geen recht van spreken als ik zo vaak ziek ben dat ik niet eens weet wat er speelt om mij heen. Ik weet niet eens dat er een flexkracht is aangenomen, er word me gewoon niks meer verteld. Ik vraag me nu dan ook hardop af wat ik moet doen om mijn lichaam weer op de rails te krijgen, want zo kan het niet langer! Moet ik alle issues uit het verleden aanpakken, moet ik gewoon aan een mega vitamine kuur, moet ik sporten, wat moet ik doen om vol goede frisse moed het jaar in te stappen????

Weer ziek is a post from Dilly's doldwaze dagen.

Je bent beleefd en zorgzaam, let op wat je zegt, hoe je je gedraagt en op hoe je overkomt, terwijl je dat helemaal niet wilt. Je wilt even een moment zo ontzettend rebels zijn en lak hebben aan de rest van de wereld, 2 middelvingers opsteken en roepen f*ck off allemaal!

Je denkt en denkt en denkt, vreet jezelf van binnenuit op, zoekt ruzie, neemt afstand van de mensen van wie je houdt en beseft je dat het soms zooo ontzettend fijn zou kunnen zijn als je even heel even, gewoon met je hoofd onder de dekens zou kunnen blijven liggen en de wereld door draait zonder jou.

Of gewoon even terug zou kunnen gaan naar dit prachtige stukje natuur waar de stilte heerlijk was….

is a post from Dilly's doldwaze dagen.

Bijna een jaar geleden had ik eindelijk een nieuwe baan, inmiddels maak ik alweer bijna een switch naar wat anders.

Bijna een jaar geleden vertelde ik over onze allereerste kampeervakantie, nu zijn we alweer een paar weken terug van onze tweede…Er is zo ontzettend veel gebeurd, maar ik was mijn liefde voor schrijven kwijt, mijn gedachten hebben zo getold en het afgelopen jaar was vooral heel zwaar. Er is weer een beetje lucht, eindelijk weer een beetje adem. Al moeten we hier allemaal erg spaarzaam met onze energie omgaan, langzaamaan leren we onze weg daarin te vinden.Ik ben er weer en hopelijk komen mijn lezers weer snel een berichtje achterlaten!

Bijna een jaar geleden is a post from Dilly's doldwaze dagen.

Melissa is een echte puber momenteel en dat zorgt nog wel eens voor wat voeten in de aarde. Yara doet geweldig mee in de leuke peuter-ik-doe-het-zelf-ik-wil-niet-puberteit-fase. En ondanks de soms moeilijke momenten moet ik ook erg lachen om mijn meiden!

Met Melissa gaat het over het algemeen goed, de eerste cijfers zijn alweer binnen,een 9 en een 10! Ze doet erg haar best, maar begint ze nu wel te realiseren dat haar lichaam haar ook tegenwerkt. Het is een crime om haar aan de oefeningen te krijgen en momenteel door de derde roosterwisseling is het niet eens mogelijk om een afspraak te maken bij de fysio, terwijl ze nog 3 x in de week zou moeten. We zien haar lichamelijke conditie in sneltreinvaart achteruit gaan en maken ons daar erg zorgen over. Afgelopen maandag heeft zij een rolstoelpassing en een aangepaste fiets moeten aanmeten, alles word echt nauwkeurig met een meetlatje uitgemeten zodat ze perfect kan zitten. De rolstoel krijgt een lekker kinky paars kleurtje met een glittertje erdoorheen, helemaal leuk! De aangepaste fiets is er 1 met een meetrapmechanisme, waardoor het voor haar minder zwaar is om te fietsen en ze niet al doodmoe is als ze bij school aankomt.

Yara groeit ook hard, en de creche is niet helemaal leuk, ze praat daar nog niet en moet erg huilen als ik haar wegbreng, maar ze probeert wel mee te draaien in de groep. Tis een wijze dame en als ze dan thuiskomt lult ze de oren van je hoofd en de volgende dag staat ze alweer pratend op omdat ze daar dan een dag dr mond heeft gehouden. Voor de rest is Yara echt het zonnetje in huis, aan gekke bekken trekken geen gebrek en ook haar antwoorden heeft ze tegenwoordig wel klaar!

Zo zijn jullie weer even op de hoogte, mijn lezers gaan erg hard achteruit, maar ongetwijfeld komt dat ook weer goed

Stroomversnelling is a post from Dilly's doldwaze dagen.

Maar eerlijk is eerlijk, met mij gaat het even niet goed, en misschien komt het wel door de ontmoeting met een vrouw die mij even haarfijn op de feiten drukte. Ik kom daar voor mijn rug en bekken en dan verteld ze mij waar ik nog meer last van heb, een vreemde gang van zaken eigenlijk. Ik werd er een beetje lacherig van… Het blijft alleen wel spoken in mijn hoofd, ik moet iets doen om te zorgen dat ik minder emotioneel word, weer stevig in mijn schoenen sta en de wereld weer aan kan. Want sinds een tijdje heb ik last van hyperventilatie, krijg ik het spaans benauwd in kleine ruimtes en hoeft een zekere werkgever maar ter sprake te komen of als ik die naam alleen maar zie, sla ik dubbel van de stress. Mijn zenuwen staan strak gespannen en ik heb echt het gevoel alsof ik op het randje balanceer. Al jaren kruip ik elke keer weer door het oog van de naald, klim ik er weer bovenop, zet mijn schouders eronder en ga ervoor, want ik kan een tijdje dubben maar dan zet ik weer door.

Nu heb ik alleen het gevoel dat ik met mijn voeten vastzit in het drijfzand en ik ongemerkt steeds dieper zak,ook al probeer ik zo goed en kwaad als het kan mijn hoofd omhoog te houden. Een jaar na de operatie is het inmiddels en ik moet nog zoveel verwerken, niet alleen Melissa operatie, maar ook mijn zwangerschap die niet vlekkeloos verliep en de tijd daarna, de aanloop naar Melissa’s operatie.  Ook daarvoor is er een hoop gebeurd en dat moet echt nu een plekje gaan krijgen…

Zit te janken achter mijn pc, want het is zo moeilijk als je niet het begrip krijgt uit je omgeving, niemand echt weet wat er speelt, iedereen is tegenwoordig zo oppervlakkig en bezig met hun eigen ding. Misschien mag ik niet verwachten dat anderen voor mij klaar staan, maar voor 1 x zou het fijn zijn als iemand mijn muurtje omsloeg en er doorheen prikte…….

Drijfzand is a post from Dilly's doldwaze dagen.

Lente is a post from Dilly's doldwaze dagen.

Het belangrijkste nieuws: Melissa haar Mri foto’s zijn prachtig, er is niks meer te zien van de goedaardige tumor, en het ziet er allemaal mooi en rustig uit!! Goed nieuws aan het begin van een nieuw jaar!

Voor de rest is het hier even rustig, Hans heeft toch weer wel een hernia, lang verhaal, maar goed het zit er, ik heb sinds gisteren een aardige terugval met bekkenpijnen ik zit er gewoon even doorheen. Na een gesprek op mijn werk, kon ik niet meer en ben ik een beetje ingestort, het komt wel weer goed, maar ik heb even de kracht, zin en tijd niet om heel uitgebreid te schrijven.Het belangrijkste weten jullie, het gaat de betere kant op met Melissa!!Met Yara gaat het naast het gezellige babbelen ook even wat minder, voor de 3e x op een rij heeft ze een oorontsteking en ontstoken amandelen, aanstaande vrijdag moeten we dan naar de Kno arts, mag wel een beetje spoed bij vondt de huisarts, aangezien ze toch ook astmatisch is…Het wordt tijd dat het lente wordt!! Maar dat laat nog even op zich wachten begreep ik van Paulusma…

Update huize weltevree maar nog niet lekker is a post from Dilly's doldwaze dagen.

Ik wens jullie allemaal een gezond, liefdevol, voorspoedig, knallend, te gek, fantastisch, rijk, luxe, geweldig 2009 toe!!

Zoals een lieve vriendin tegen mij zei, dat je mooiste dag uit 2008,  je slechtste mag zijn in 2009!!

Kus

Happy newyear! is a post from Dilly's doldwaze dagen.

Binnen een half jaar had er enige vorm van verbetering moeten optreden in de spiergroepen die verlamd zijn. Het is veel ingewikkelder dan het lijkt.
De spiergroep die haar tenen aanstuurt reageert weer, wel in mindere mate, maar dat is een kwestie van trainen.
De spiergroep ( voetheffers) die verantwoordelijk is voor het heffen van de voet, dus het omhoog houden, die reageert niet meer. Die reageert ook niet meer op prikkels. Dit is dus de verlamming van haar voet.
Door middel van training zou het kunnen dat ze in de toekomst misschien wel redelijk weer haar voet kan optillen, maar dan door andere spiergroepen te gebruiken, en niet de voetheffers.

Voor de toekomst houdt dit in dat ze naar alle waarschijnlijkheid, de rest van haar leven een spalk om zal moeten. Lange afstanden lopen, zorgt voor overbelasting, dus voor neurologische pijnprikkels in haar benen. Haar toekomst houdt ook in, dat ze naarmate ze ouder wordt achteruit gaat, hoe kunnen ze niet zeggen, ieder persoon is weer anders..
Ik ben blij dat ze nog kan lopen, want het had ook anders kunnen zijn….
Maar er is zoveel waar je over na moet denken, rekening mee moet houden, waar niemand anders aan denkt…

We zijn verdrietig, maar dat wil niet zeggen dat we de hoop opgeven, ook de medici kunnen het mis hebben!

Tegenvaller is a post from Dilly's doldwaze dagen.

Ik viel naar beneden terwijl ik danste op een koord

Zo wankel als ik nu sta in mijn leven

Heb je me nu nog meer pijn gegeven

Je was altijd bij me, ik stond altijd voor je klaar

Ik heb je nooit laten vallen, raar maar waar

Zoveel pijn heb ik dat echt verdiend, waarom

Omdat ik het nu moeilijk heb en niet andersom

Had ik toen maar geweten wat ik nu allemaal weet

Maar ik heb altijd met liefde gedaan wat ik deed

Je kan mijn pijn en verdriet niet meer aan

Dus laat je me letterlijk in de kou staan

Zeg je dat je het niet aan kan om mij zo te zien

Geef je me nog een trap na nog bovendien

Mijn hart huilt om de zus die ik verloren ben

Die zus die ik niet meer herken….

Zus is a post from Dilly's doldwaze dagen.